Jorn Luka en Jezus

Ik zie het al voor me:

Jorn:
Beste man, ik heb me laten overhalen om je hier aan tafel uit te nodigen.
Je zou naar men zegt Jezus zijn. Dan kan ik natuurlijk moeilijk nee zeggen, maar aan de andere kant, moet ik dat geloven?
Je hebt geen adres, geen product op de markt gebracht of een boek geschreven. Voor mij zit er dus ook niet veel in. Maar als je werkelijk Jezus bent dan zou mij dat heel wat extra volgers kunnen opleveren. Kun je mij en mijn volgers misschien een handje helpen, opdat we werkelijk kunnen zien, horen en geloven dat jij Jezus bent?

Jezus:
Beste Jorn, wat zal er gebeuren met mij als ik over water ga lopen, een lamme met slechts een vingerknip aan de wandel gaat of een mensenkind uit zijn lijkkist opstaat? En misschien nog belangwekkender: hoe zou jij je dan nog gedragen?
Je hebt fantastische gasten geïnterviewd. De een is succesvol met zijn boek of product, de ander met zijn protest en het zijn altijd mensen die op de een of andere manier buiten de lijntjes kleuren. Niet bepaald mainstream en nooit iemand die het voor de gevestigde orde opneemt.
Zou Ik pas geloofwaardig zijn wanneer Ik alle leugenaars ter plekke zal laten omvallen? Even daargelaten dat er dan wel heel wat zullen omvallen. En wie of wat blijft er dan nog over? Er is niets meer waar je je tegen kunt verzetten; niets meer om mooie sier mee te maken.
Het zal maar al te duidelijk zijn dat ik dan geen God van een volmaakte schepping ben, maar een tiran van de ergste soort. Die tirannen hier op aarde zijn daar onwetende schaapjes bij.
Beste Jorn, je bent of moedig of naïef dat je Mij hier aan tafel hebt genood. Ik zal je helaas moeten teleurstellen en wel, omdat je anders ter plekke ter aarde zal storten. Ik laat me slechts daar zien en horen waar geen zakenman zaken mee wil doen, waar dus niets te verdienen valt; daar waar de armen van geest zijn, armen die zich niets meer inbeelden. Alleen daar zal en kan ik mij openbaren op een wijze die opbeurt. De verstandsmensen en de naarstige zoekers naar heil omwille van hun vege lijf hebben geen ingang voor mij. Zij zullen eerst moeten inzien dat ze nog spartelen als blinde oorwurmen in een niet begrepen web. Om tot dat inzicht te komen zal daar nog heel wat lijden aan te pas moeten komen. Kijk en dat lijden is zinvol en zo is Mijn lijden dat dus ook, nog steeds.

Jorn:
Ho, wacht eens even. Jij wilt dus beweren dat wij hier niet goed bezig zijn, terwijl ik je alle gelegenheid biedt om je hier en nu kenbaar te maken.

Jezus:
Moet ik je nu gaan bedanken voor die gelegenheid waarbij ik dan vervolgens voor het oog van je volgers door de mand moet gaan vallen, want dat hoop je stilletjes?
En wat als ik jullie laat zien dat alles wat hier op aarde gebeurt per definitie gewild wordt door mensen, dankzij hun door mij gegeven vrije wil?
Je dacht toch zeker niet dat Ik bij nader inzien Mijn schepping wat anders had moeten inkleden? En mocht je dat denken op welke stoel denk je dan te zitten?

Jorn:
Nou ja, zo bedoel ik dat ook weer niet.

Jezus:
I know, I do not blame you! De hoogmoed neemt evenwel zonder je daarvan bewust te zijn maar al te vaak de gedaante aan van de vermoorde onschuld.

Jorn:
Ik wil echt niet op die stoel zitten. Dat zweer ik bij God Almachtig. En wat nu?

Jezus:
Houwen zo!