Het Lam Gods

Wil je weten wat het Lam Gods duidt dan wordt je verwezen naar het wereldberoemde werk van de gebroeders van Eyck: een uit veel panelen bestaand schilderwerk.
Daarop zien we centraal afgebeeld een lam dat geofferd wordt. Dat lam moet Jezus Christus voorstellen, die door zich te laten offeren de zonden van de mens op zich nam en hem zo daarvan verloste.
Van zo’n duiding begin ik met mijn mensenoog te steigeren. Zo’n duiding is dan toch een vrijbrief om er maar op los te leven?
Mocht ik ook een goddelijk oog hebben dan zou ik daar nog wel begrip voor opbrengen. We kunnen als mensen doen wat we willen, we zullen hoe dan ook uiteindelijk weer terug keren naar de oerbron van al het worden en zijn, omdat de liefde Gods onpeilbaar is.
Ongelovigen echter hebben wat mij betreft het voordeel van de twijfel. Moraliserende rationalisten sabelen deze duiding neer met het verwijt dat die duiding onmogelijk gebruikt kan worden om de wandaden met name die van de Kerk goed te praten.
Gelovigen daarentegen zouden zich getroost kunnen weten dat het Lam Gods de zuivere onschuld voorstelt en dat we dat lam nochtans kunnen offeren om vervolgens te kunnen vaststellen dat de Liefde de gedane misstappen zelfs op voorhand vergeeft.

Maar hiermee is het verhaal nog niet teneinde, want wat maakt nu dit Lam Gods los bij de mens om zijn te leiden leven draagbaar en zelfs vreugdevol te maken? Met andere woorden: kunnen we met een duiding komen die ons zo weet te raken dat zowel gelovigen als ongelovigen kunnen zeggen: now we are talking!

In wezen zal elke duiding daarin tekort schieten. Om de doodeenvoudige reden dat de theorie of het hoofd geen gevoel heeft. De praktijk, dus het hart en de buik, daarentegen des te meer.
De duiding moet dus praktisch voelbaar gemaakt worden. De duiding moet in wezen geleefd worden. En wat voor een leven is niet duidelijker geleefd dan dat van Jezus Christus?
Wat heeft Hij misdaan om Hem tot het kruis te veroordelen?
Zie ik in,  dat ik tot op de dag van vandaag oordeel over wie of wat dan ook? 
Het Lam heeft niet geoordeeld. Nochtans moet het Lam het ontgelden. En ik? Blijf ik juist dát aanbidden wat mijn belangen dient en buiten mij is ten koste van dat lam? Of zal ik mijn hoofd buigen voor mijn onwetendheid en zal ik ernstig gaan zoeken naar wat waar en goed is in mij en ontferm ik mij over dat lam? 

E.N. Keling, 5 maart  2026